DZIESIĘĆ OBRAZÓW
MISTRZA KAKUANA w tłumaczeniu
Michała Czernuszczyka


Fotografie dzięki uprzejmości
Andrew Binkley'a
www.andrewbinkley.com

copyright © Andrew Binkley

POSZUKIWANIE BYKA Na pastwisku tego świata
bez końca rozsuwam wysokie
trawy w poszukiwaniu byka.
Podążam za bezimiennymi rzekami,
gubię wśród krzyżujących
się ścieżek odległych gór,
Nie daję już rady,
moje siły się wyczerpują,
a nie mogę znaleźć byka.
Słyszę tylko cykanie szarańczy
w nocnym lesie.

ODKRYCIE śLADÓW Nad brzegiem rzeki,
pod drzewami odkrywam ślady!
Widzę odcisk kopyt nawet
pod najmniejszym źdźbłem trawy. Odkryłem je w dalekich górach. Nie schowają się już, tak jak nie da się ukryć nosa kogoś, kto patrzy w niebo.

DOSTRZEŻENIE BYKA Słyszę pieśń słowika.
Słońce jest ciepłe,
wiatr łagodny,
wierzby zielenią się nad brzegiem,
Byk się nie schowa!
Jaki artysta narysowałby
ten masywny łeb,
te dostojne rogi?

ŁAPANIE BYKA Łapię go strasznym wysiłkiem.
Jego wielka wola i moc są niewyczerpane.
Sięga do wyżyny wysoko ponad mgłami
Lub stoi w niezgłębionym jarze.

POSKROMIENIE BYKA Trzeba bicza i liny,
Inaczej zniknie w pyle którejś z dróg.
Wytresowany staje się naturalnie łagodny.
Wówczas bez więzów słucha się pana.

SPROWADZENIE BYKA
DO DOMU Dosiadając byka powoli wracam do domu.
Dźwięk mego fletu niesie się przez zmierzch.
Wyznaczając uderzeniami dłoni
pulsującą harmonię nadaję nieskończony rytm.
Ktokolwiek usłyszy tę melodię,
dołączy do mnie.

BYK PRZEKROCZONY Dosiadając byka dojeżdżam do domu.
Jestem spokojny. Byk też może odpocząć.
Nadszedł świt.
W odpowiedzi z radością
w mym krytym strzechą
domu odkładam bicz i linę.

BYK I JA PRZEKROCZONE Bicz, lina, osoba i byk -
wszystko łączy się w Nie-Rzeczy.
To niebo jest tak przestronne,
że nic go nie splami.
Jak płatek śniegu istnieć
może w szalejącym ogniu?
Oto ślady poprzedników.

DOTARCIE DO ŻRÓDŁA Zbyt wiele kroków,
by wrócić do korzenia i źródła.
Lepiej być od początku ślepym i głuchym!
Mieszkać w prawdziwym domu,
nie przejmować się brakiem.
Rzeka płynie spokojnie,
a kwiaty czerwienią się.

W ŚWIAT Bosy, z nagą piersią,
mieszam się z ludźmi świata.
Ubranie mam podarte i brudne,
a zawsze jestem radosny.
Nie używam magii,
by przedłużyć sobie życie.
Teraz przede mną martwe
drzewa ożywają.